Zaterdag, 2 juni 2007

“Mad Mango Season”

Een periode van 3 week waarin ik niks geschreven heb. Mijn ouders waren hier, dus wellicht verklaart dat het! Houdt wel in dat ik nu heel veel te schrijven heb.. Hmpf!
Pap en mam zijn gisteren terug gegaan naar Nederland, gisteren nog 4 weekjes dus voordat ik zelf op het vliegtuig zal stappen. Wat gaat de tijd ineens snel!
Ben mijn laatste toetsen voor school aan het afronden, en dat gaat allemaal nog voorspoedig. Heb het nog steeds heel erg naar mijn zin op Campama. Wat zal ik iedereen daar missen…..
Het sponsorgeld is in zijn totaal besteed aan Campama. Natuurlijk had ik nóg te weinig, en heb ik niet alles kunnen doen wat ik wou, dus sponsoren zijn nog steeds hartstikke welkom. Het geld is besteed aan de generator, naaimachines, nieuwe horren voor de ramen in de keuken, muzikale activiteiten (waar ik een aantal djembee’s voor heb aangeschaft), een nieuwe ‘ghetto blaster’ omdat de enige die er op Campama was, kapot was. Deze wordt gebruikt in de OT (Occupational Therapies), onder het naaien bijvoorbeeld. En dan was ik al door het geld heen… Ik ben iedereen die gesponsord heeft voor Campama écht hartstikke dankbaar!! Ik heb in elk geval goede dingen gedaan met het geld wat ik tot mijn beschikking had voor de instelling, en ik ben blij dat ze me zo dankbaar waren voor de hulp die ik financieel kon bieden.
En, de eerste regen zit erop! Zondag, twee week geleden ofzo. Was erg gaaf. Ook eerst de enige regen gebleven. Het was wel een beste bui, denk in totaal 2 uur ofzo. Echt bijzonder. Hoop alleen wel dat er niet meer gaat vallen in de 4 week die ik er nog ben.. Bluh! Ook direct maar ’s avonds malaria medicatie opgehaald, voelt toch wat meer safe.
We hebben vorige week vrijdag (25 mei dus) een barbecue georganiseerd voor vrienden van ons hier. Lamin heeft er met zijn band opgetreden, en het was erg leuk. Na de barbecue, en toen de muziek begon, zijn er nog mensen uit Bijilo en van het winkeltje enzo gekomen, die helemaal uit hun dak gingen, haha! Was zo mooi om te zien, die mensen hebben anders nooit wat. Echt gaaf.
“De kater achteraf” zoals mama dat zo ‘mooi’ noemde, begon de volgende dag om 6.45uur. Mama klopte op de deur, en vroeg naar Lamin. Er was een raam kapot gemaakt, en de security wilde weten of er iets weg was. Heel vaag verhaal… Wij eruit, bleek het muskietennet voor een groot deel opengesneden te zijn in de kamer waar Lamin zijn kleding e.d. bewaard. Er stond een tas vlak bij het raam, waar zijn Afrikaanse jurken inzaten omdat hij ze pas geleden een speciale verf/was/stoom beurt had laten geven. En inderdaad, er was een grote hoeveelheid jurk/halve jurk weg… Godsamme! Wat was ik vreselijk kwaad! Hoe kan dat gebeuren als je security hebt?!?! Wij naar buiten lopen, en we zagen al zijn jurken netjes opgestapeld onder het raam liggen met één schoen erop en één ernaast… Heel bizar! Er bleek dus niks weg te zijn. De security’s verhaal klopt niet, hij sliep waarschijnlijk want ze hadden veel tijd nodig voor wat ze gedaan hebben. Het is in elk geval ’s ochtends gebeurd, rond 05.30uur. We denken dat het iemand was die op de barbecue was, en later terug gekomen is ofzo. Anders is het te toevallig dat het op de ochtend na zo’n partee plaatsvindt. Er bleken nog drie andere muskietennetten ingesneden te zijn, waaronder twee in onze slaapkamer, en één in de slaapkamer naast de keuken. Zijn gelukkig dezelfde middag nog vervangen door de securitycompany.
Die avond kwamen we thuis van een optreden dat Lamin had in ‘2 Coconut’, één of ander aftands, in de ghetto’s van Serrekunda gelegen, sinister barretje. Toen we uit de auto stapten en even doorliepen, kronkelde er een (de derde al sinds ik hier ben) slang over het plot. Lamin, heldhaftig als hij is, maakte hem af, en sloeg als een gek op het hoofd van het beest, dat zo plat als een dubbeltje werd, wat aan de onderkant openspleet en bloed gutste. Ieew! De security heeft hem over de muur gegooit.
We zijn afgelopen maandag (geloof ik) naar de reptielenfarm in Kartung (na Gunjur) in het meest zuidelijke deel van Gambia geweest. Was erg interessant, en we weten nu een beetje voor welke slangen je bang moet zijn en welke niks doen. De slang die we dood hebben gemaakt die zaterdagavond, heb ik later nog vastgehouden. Het bleek een ei-etende slang geweest te zijn. Eén dood voor niks dus… Vind het wel lastig om alle slangen uit elkaar te houden, ze lijken zo op elkaar… Er zijn 43 soorten in Gambia, waarvan slechts 9 dodelijk giftig.
Ik vond vooral de kameleon te gek, die ogen! Haha, en die pootjes zijn lief. En de schildpadden vond ik ook tof, natuurlijk. Hehe.
Verder wordt onze muur opgehoogd, een groot deel van het plot ligt nu vol met blokken (stenen) voor de muur. Uhrm, en verder… Nou niet veel eigenlijk.

——————————————————

BLIJ BLIJ BLIJ !!!!!!!!!!!

Ik kreeg vandaag een mailtje waar ik héééél erg blij van wordt. Ik zal er even een stukje van copieren zodat jullie dit ook kunnen lezen.

Lees je web-log met enige regelmaat. Ben er via je moeder terecht gekomen nadat ik wat Gambia-vragen had gesteld op het internet. Momenteel zijn wij bezig met een grote Aktie voor een nieuw te bouwen Campama ziekenhuis. De aktie loopt als een trein en het moet mogelijk zijn om een paar ton aan Euro’s binnen te halen voor nieuwbouw. We hebben hierover volop contact met de Stichting Tanka Tanka alsook met de jou wellicht bekende Anna Bouman.

Dank je wel Frans en natuurlijk alle anderen voor jullie inzet t.b.v. New Campama. Ik hoop samen met jullie dat het een succes gaat worden.

DUIZEND MAAL DANK!!!!!!!!!!!!!!!!

Nog 4 weekjes en dan kom ik weer aan op Nederlandse bodem…! Wiiiiiew! Haha. Hopelijk samen met mijn man die ik dan chill als kussentje kan gebruiken in het vliegtuig, hehe!

Tot snel mensen, wie weet beleef ik nog iets wat ik ga schrijven, misschien (ik zeg ook misschien hea!) is dit het laatste berichtje wel…

Kuskus!
xX